De snelle, beweeglijke eekhoorns (Sciurus vulgaris) zien er met hun dikke rode vacht, hun grote, elegante pluimstaart en hun oorpluimpjes leuk uit. Misschien ben je er wel eens een tegen gekomen, want eekhoorns komen overal in ons land voor. Het zijn bosbewoners, maar soms kiezen ze ook voor een woning in een park of rustige wijk. Ze hebben een eigen terrein, en daarin maken ze behalve een hoofdnest nog 4 tot 6 andere nesten. Die gebruiken ze om onderweg te schuilen tegen weer en wind.

Ze zijn hoofdzakelijk overdag actief, met pieken in de vroege ochtend en avond. Als er een diertje is die weet wat verzamelen is, dan is het wel de eekhoorn. In de herfst, als er volop zaden uit de bomen vallen slaat hij zijn slag om een wintervoorraad aan te leggen. Hij scharrelt zoveel mogelijk hazelnoten, beukennootjes, eikels, esdoornzaden, paddestoelen en verstopt het dan allemaal in de grond, maar ook in de holten van een boom. Zijn reukvermogen is zo sterk dat hij zijn voorraadkelder zelfs terugvindt onder enkele centimeters sneeuw. In de winter slaapt hij of eet hij van zijn voorraad voedsel. Doordat eekhoorns niet alle voorraden terugvinden, dragen ze ook bij aan de verspreiding van boomzaden in het bos.

Eekhoorntjes zijn klein maar dapper. Ze durven enorme sprongen te maken van de ene naar de andere boom. Daarbij gebruiken ze hun staart om te sturen en hun evenwicht te bewaren. Vandaar dat hun staart zo lang is. Het lijfje is ongeveer 22 cm en de staart wel 18 cm. Ze wegen tussen de 250-460 gr.

Hoog in de boom heeft de eekhoorn zijn nest. Een rond nest met een ingang en een uitgang. Deze nesten worden gebouwd uit takken, bladeren en mos. Twee tot drie keer per jaar worden er kleintjes geboren, van 1 tot 6 jongen. Eerst zijn ze nog kaal en blind. Na 3 weken zijn ze behaard en na vier weken gaan hun oogjes open. De jongen worden tien weken gezoogd, waarna ze vrij snel zelfstandig worden. Na drie maanden worden ze door de moeder uit haar territorium gejaagd.

Je zou dus denken dat er heel veel eekhoorns in ons land zijn, maar helaas gaat het toch niet zo goed met deze diertjes. Het aantal lijkt steeds meer achteruit te gaan. Dit komt door zijn natuurlijke vijanden: marters, roofvogels, honden en katten. Ook sterven ze door verhongering en auto-ongevallen, maar de laatste tijd verdwijnen de rode eekhoorns ook wanneer een grijze in hun leefgebied komt. De grijze eekhoorn komt oorspronkelijk niet voor in ons land, maar wel in Amerika. Hij is op het einde van de 19de eeuw in Groot-Brittannië ingevoerd en zo overgekomen naar ons land. De grijze eekhoorn is groter en sterker dan de rode en verdringt hem uit zijn leefgebied. Ook de mens heeft hun leefgebied al flink aangetast en elke verdere inmenging kan alleen maar narigheid opleveren.

Kortom geniet van deze schattige acrobaatjes en laat ze verder met rust.

Lore