In 2008 was ik al op zoek naar de Papegaaiduiker. Velen vertelden ons dat die in Wales te zien waren. Robin en ik namen onze fiets en vertrokken naar de Wales kusten, maar zagen tot onze spijt geen Papegaaiduikers. Later beseften we dat deze op zee zaten en niet zichtbaar waren vanaf de kust.

In 2010 werd een nieuwe zoektocht gestart. Dit maal met Wieland Allemeersch. We hadden ons geïnformeerd over het land Noorwegen. Hier zouden we in het Noorden en in het Westen kans hebben. Informatie leidde ons tot het eindlandje Runde en je kon er geraken met het openbaar vervoer in minder dan een dag. Dit was dus de ultieme kans.

Met een tussenstop van enkele dagen in Dombås werd de reis per bus doorgezet naar Runde. We arriveerden daar uiteindelijk tegen de late namiddag. En wat bleek, we zaten op een camping vol met vogelfreaks. (De meesten met één groot doel namelijk het vastleggen van de Papegaaiduiker op foto.)

Het niet zien van de Papegaaiduiker was dus blijkbaar onmogelijk. Na onze tent geplaats te hebben konden we niet snel genoeg naar hun broedgebied wandelen. Al waren we te enthousiast en was er nog niks te zien. Logisch ook, want ze dobberen overdag op de ruwe zee. Om negen uur ’s avond hadden we meer geluk, met honderden kwamen ze naar hun nesten. Eerst paraderen ze nog even op de rotsen en dan kruipen ze in de rotsspleten om te gaan slapen.

Onze reis was geslaagd. We hadden ze gezien en wel van heel dichtbij (1 meter).

Pas op de laatste en derde dag Runde hebben we deze prachtige foto kunnen nemen met onze compact camera. Het was ‘one lucky shot’ maar het resultaat mag er volgens mij wezen.

Jasper Lecomte